Τό μήνυμα τών καιρών !...
Το μεγάλο ζητούμενο για τον πολίτη, πρέπει να είναι ο τρόπος που παίρνει τίς αποφάσεις του οι οποίες έχουν συνέπειες όχι μόνον στην ζωή του αλλά και στις ζωές των άλλων.
Ο πραγματικός πολίτης, έχει κοινωνική συνείδησι, δηλαδή γνωρίζει ότι η ζωή του δεν μπορεί να είναι ασφαλής μέσα σε ένα σύνολο ανθρώπων που πεθαίνει, έχει ιεραρχήσει τα πράγματα ξεκινώντας από την ευαισθησία απέναντι στον διπλανό του ο οποίος εξοντώνεται βάρβαρα από το σύστημα και όχι επιλεκτικά από τα προβλήματα απόμακρων κοινωνιών ακολουθώντας ξένες γραμμές, ασκεί τον εαυτόν του στην έρευνα για τήν αλήθεια και το δίκαιο τα οποία στοιχεία αποτελούν ζωτικό παράγοντα για την ανθρωπότητα, δεν πληροφορείται μονόπλευρα επειδή αυτή η τακτική διασφαλίζει τα αρρωστημένα ατομικά του συμφέροντα τα οποία καλύπτει με την έννοια "ιδεολογία", δεν κολλά γελοίους χαρακτηρισμούς σ΄ αυτούς που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει...
Δηλαδή ο πραγματικός πολίτης είναι εραστής τής αλήθειας η οποία δεν επιτρέπει πάθη και διαστροφές.
Το κατά πόσο έχει επικρατήσει αυτή η έννοια στον κόσμο ή στην πατρίδα μας, φαίνεται από τούς σημερινούς καρπούς...
Επειδή λοιπόν αυτή η σελίδα δεν ανήκει σε κανένα κόμμα ή παράταξι, θεωρούμε ότι οφείλουμε να πάρουμε θέσεις απέναντι στα σημερινά πολιτικά δεδομένα μέσα από την λογική και όχι από οποιαδήποτε "ιδεολογικά" σύνδρομα...
Φθάσαμε ως λαός, στο πεδίο μηδέν σε όλους τούς τομείς. Στην οικονομία, στην εσωτερική τάξι, στην απόδοσι τής δικαιοσύνης, βιώνουμε τις συνέπειες μιάς αντικοινωνικής και αντιαναπτυξιακής νομοθεσίας η οποία αποτελεί βόμβα πάνω στην οποία καθόμαστε ο καθ' ένας και με συμπεριφορά χαμηλού δείκτη νοημοσύνης διότι ασκούμαστε στο να επιλέγουμε τούς βομβιστές μας μέσα από τις αρχές τής "ιδεολογίας" = ατομικού συμφέροντος....
Συμβαίνει να μην έχουμε την πολυτέλεια να δημιουργούμε συγκρούσεις και προστριβές μεταξύ μας για τις επιλογές που απαντούν στα προβλήματα.
Διότι μέσα από αυτές. στήνουμε την σύγχρονη Βαβέλ η οποία εκφράζεται με τον πολιτικό κατακερματισμό ο οποίος αποτελεί παράδεισο για τα σύγχρονα αρπακτικά.
Κατ' αρχή η έννοια κοινωνία ακυρώνεται όταν ο καθ΄ ένας απομονώνεται από το σύνολο και μιλά ξεχωριστή γλώσσα...
Τότε παραχωρεί το έδαφος στις φατρίες τών συμφερόντων οι οποίες σήμερα τον έχουν γονατίσει σε όλους τούς τομείς.
Από τα παλιά χρόνια οι θεμελιωτές τού θεσμού τής δημοκρατίας είχαν υπερτονίσει ότι μία κοινωνία διοικείται καλώς όταν οι άρχοντες δεν επιλέγονται από τις φατρίες τών συμφερόντων.
Αυτές, έχουν καταστρέψει κοινωνίες, αυτοκρατορίες, λαούς. καταστρέφουν σκληρά και απροκάλυπτα τήν πατρίδα μας χωρίς να αγωνιούν για τα προϊόντα τής ληστείας τα οποία στηρίζονται στην δική μας διχαστική πολυγλωσσία, στην βαριά ηλιθιότητα την οποία καλλιεργεί διαρκώς η μοναδική στον κόσμο ελεγχόμενη κομματική παιδεία και η φτηνή καθημερινή πληροφόρησις...
Εδώ τον διάλογο τον έχουμε υποκαταστήσει με την στάμπα τού "δεξιού" "αριστερού" "προοδευτικού" "φασίστα" και οτιδήποτε διαστροφικό μπορεί να παράγει ένας διεστραμμένος σατανικός εγκέφαλος...
Διάλογος είναι η πορεία μέσω τού λόγου = λογικής και όχι τής άκαρπης αντιπαλότητας.
Μέσα από τις αντιπαλότητες προκύπτει το χάος και η συλλογική δυστυχία, ενώ μέσα από την λογική οι άνθρωποι θα καταφέρουν να βρούν τον συντονιστή τής συλλογικής δυναμικής η οποία θα απαντήσει σε όλα τα προβλήματα.
Αυτόν που θα ενώνει και όχι αυτούς που θα την κομματιάζουν .
Αυτό το ζητούμενο είναι το μοναδικά δύσκολο και παρουσιάζεται ως "από μηχανής Θεός" μέσα στα μεγάλα κοινωνικά αδιέξοδα.
Καί αυτός ο Θεός δεν βγαίνει μέσα από βελούδινα πανεπιστήμια, ή από "πτυχιούχους", "αγωνιστές" τών πεζοδρομίων οι οποίοι συντηρούν την δύναμη τών διαπλεκομένων φατριών.
Βγαίνει μέσα από τον σκληρό πόνο που δημιούργησε όλη αυτή η κοινωνική αταξία σε συνδυασμό με τις συλλογικές ευαισθησίες απέναντι στα παθήματα.
Ο πόνος είναι το μεγάλο χαρτί όσων κίνησαν την ιστορία.
Σε αντίθεση με όλα τα συμβιβασμένα με το ατομικό συμφέρον όντα τα όποια έχουν το θράσος να κατηγορούν μία γυναίκα η οποία αποφάσισε να απαντήσει δυναμικά στην δολοφονία τού παιδιού της μεταφέροντας στις πλάτες τον πόνο όλων αυτών που αδικήθηκαν και μετατρέποντας τον σε γνήσιο πολιτικό αγώνα.
Αυτή η συμπεριφορά, πρέπει να αποτελεί το μέτρο τής κριτικής μας απέναντι σε ομάδες και παρατάξεις που διεκδικούν την ψήφο τού πολίτη.
Διότι αν όλοι αυτοί ενδιαφέρονται για μας και όχι για το προσωπικό τους μέλλον, θα σεβόντουσαν την μοναδική ευκαιρία που έλαχε στην Ελλάδα να βρεθεί το πρόσωπο που ενώνει και ας βοηθούσε ο καθ΄ ένας από το παρασκήνιο αποδεικνύοντας έτσι ότι η πατρίδα είναι πάνω από τις ατομικές του βλέψεις...
Πολύ περισσότερο ελεεινό και τρισάθλιο είναι να βγαίνουν και να διασπείρουν κατηγορίες ότι "εκμεταλλεύεται τον πόνο τού παιδιού της για να έχει πολιτικά οφέλη"...
Όσοι προέβησαν σ΄ αυτή την αθλιότητα, πρέπει να περιφρονηθούν ως υβριστές και βλάσφημοι απέναντι στούς ιερούς κανόνες τού Σύμπαντος οι οποίοι σύμφωνα με τούς θεμελιωτές τής φιλοσοφίας μας, δεν ξεχνούν...
Όσοι σέβονται με οποιονδήποτε τρόπο άσχετα αν ακολουθούν διαφορετικές πολιτικές γραμμές, είναι βέβαιο ότι αύριο θα αποτελέσουν στοιχεία τού νέου πολιτικού σκηνικού το οποίο θα ανατρέψει τα πάντα...
Γιά περισσότερες και ουσιαστικές πολιτικές σκέψεις κατεβάζετε δωρεάν το βιβλίο μου ΕΔΩ