Τέλος εποχής ή συντέλεια κόσμου;...

 Όταν η γενιά μου ήταν στα νιάτα της, ήταν στην μόδα να έχεις διαβάσει λίγες σελίδες Μαρξ, νά διάβασες ένα βιβλίο για έναν "επαναστάτη ήρωα" έτσι μονόπλευρα χωρίς τίς απόψεις αυτών που τον αμφισβητούσαν, στοιχεία όλα αυτά που σε έμπαζαν στο κόμμα το οποίο κόμμα σού έταζε τον παράδεισο τού κόσμου, μετά να επέστρεφες στο χωριό σου ντυμένος σε στυλ λετσαρίας και να κατηγορούσες τούς άλλους για ...σκοτάδια στα μυαλά τους...

Δέν με τραβούσε ο Μαρξ, ούτε οι μεγάλοι επαναστάτες της εποχής. 

Συνήθως όλοι αυτοί γίνονται νέοι τύραννοι ή στρώνουν τον δρόμο για πολιτικά παράσιτα ...

Μέ τραβούσε η ιστορία τών λαών τού κόσμου, ξεκινώντας από την Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία, πολιτισμοί τής Μεσοποταμίας για την οποία έχω μεγάλες απορίες και μού έρχονται σκέψεις οι οποίες μοιάζουν με καταστάσεις που σήμερα επαναλαμβάνονται και τις οποίες δεν μπορώ να εκφράσω δημόσια διότι η συντριπτική πλειοψηφία τών ανθρώπων έχει κολλήσει σ΄αυτό που τούς πέρασαν και όχι σ΄αυτό που οι ίδιοι, μόνοι τους, προσέγγισαν ή κατέκτησαν...

Με την ιστορία αν και δεν μπορείς να καυχηθείς ότι έγινες ιστορικός, κατασταλάζουν μέσα σου πολλά πράγματα διότι νοιώθεις πιο κοντά τις αρχές τής συμπεριφοράς τών ανθρώπων, τις συνέπειες από τα παθήματα, ή την ελεύθερη πτώσι που ακολουθεί τίς περιόδους τής ευμάρειας...

Πλησιάζεις μεγάλες αλήθειες οι οποίες αποτελούν την λογική τών πραγμάτων την οποία ποτέ δεν θα μπορέσει να πλησιάσει ο εξαρτημένος "επαναστάτης" τής κάθε πολιτικής "ιδεολογίας".

Απλά, ο ‘‘επαναστάτης’’ τα ξέρει όλα...

 Αυτός στον κόσμο τής φαντασίας του, ανατρέπει το σύμπαν, αλλά στην ουσία, προσφέρει τον εαυτόν του ως καύσιμη ύλη σ΄ένα  έργο στο οποίο και ο ίδιος θα καεί...

Διότι οι επαναστάσεις, το μόνο που κατάφεραν στην ιστορία, ήταν μέσα από σκληρές αιματηρές θυσίες, να αλλάξουν τυράννους. 

Και μετά αναρωτήθηκε ο σώφρων πολίτης αν αξιζε τόσο αίμα για το τίποτα...

Διότι η επανάστασις είναι κάτι βαθύτερο από την ύλη την οποία έχει δαιμονοποιήσει ο Μαρξισμός με τούς συμπορευόμενους "ιδεολόγους"...

Είναι ηθική και παιδεία. Αυτή ακριβώς που παίρνει ο άνθρωπος από το σχολείο, το περιβάλλον, μέσα από τα παθήματά του και όχι μέσα από κάθε μορφής θεωρία ή εγκλεισμό σε τεχνικά θερμοκήπια...

Ηθική σημαίνει πνεύμα συλλογικότητας ενώ παιδεία είναι ο βαθύς έρωτας για την αλήθεια με παράλληλη αποστροφή απέναντι στο ψέμα και στην πολιτική του έκφρασι που ονομάζεται "πολιτική προπαγάνδα".

Τα πράγματα είναι πολύ απλά για να συγκροτήσεις μία σωστή, άρτια οργανωμένη πολιτεία .

Διαμορφώνεις ηθική, καλλιεργείς παιδεία, αισθάνεσαι αποστροφή στο ψέμα και στούς φορείς του, είσαι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να κάνεις έλεγχο στον εαυτόν σου για να πετάξεις τα σκουπίδια πού συσσωρεύτηκαν στον εγκέφαλο σου και να κάνεις όπως στην ηλεκτρονική τεχνολογία αυτό που ονομάζουν reset... δηλαδή, νέο ξεκίνημα...

Αυτή η πρακτική, δεν αποτελεί απλή θεωρία αλλά ζωτική απάντησι στα μηνύματα τών καιρών...

Διότι οι καιροί σήμερα, δεν αποτελούν συνηθισμένο, απλό φαινόμενο ...

Αποτελούν την αποκορύφωσι μιάς μακροχρόνιας κατευθυνόμενης αταξίας σε τοπικό και πακόσμιο επίπεδο η οποία γέμιζε μπαταρίες που σήμερα έχουν υπερφορτωθεί και βρίσκονται στο στάδιο για τον μεγάλο σπινθήρα...

Και αυτές οι καταστάσεις δεν αντιμετωπίζονται με μουχλιασμένες θεωρίες οι οποίες έχουν μεταφέρει τούς σπόρους στα μουχλιασμένα μυαλά... Αυτά που κρατάνε τήν ‘‘αλήθεια’’ από τό κέρατο και τρέμουν μην τούς φύγει...

Είναι επίκαιρος σήμερα ο μύθος τής Βαβυλώνας σύμφωνα με τον οποίον οι άνθρωποι έχασαν την κοινή τους γλώσσα λόγω τής υπεροψίας τους και τού υπερτροφικού εγώ...

Αυτό ακριβώς που συμβαίνει και σήμερα .

Η απουσία επαφής με τον δίπλα, με το δίκαιο και την αλήθεια, η υπεροψία τού πολιτικού απατεώνα ο οποίος πέτυχε να Βαβελοποιήσει η διαφορετικά, να κομματιάσει τήν κοινωνία μέ εργαλείο το πολιτικό ψέμα και με σκοπό να αδρανοποιήσει τα θύματα του, οι άδικες συμπεριφορές και απάτες οι οποίες δεν αντιμετωπίζονται από την δικαιοσύνη διότι αυτή ελέγχεται από τους ίδιους, όλα αυτά, έχουν φτιάξει αυτό το εύφλεκτο υλικό που δεν εγγυάται συνέχεια τής κοινωνίας. 

Αυτό, σε τοπικά και ευρύτερα πλαίσια...

Και αυτή η αταξία εκδηλώνεται μέσα από μία ψεύτικη Ευρώπη, ύποπτα φιλοπόλεμη,  αρπακτική απέναντι στους αδυνάτους, άδικη, μεροληπτική, σκοτεινά κατευθυνόμενη, απόλυτα αντιδημοκρατική, απάνθρωπη απέναντι στούς λαούς της, απόλυτα αντιευρωπαϊκή, σε μία  Ευρώπη που βρίσκεται σε στάδιο οργανωτικής και κοινωνικής αποσυνθέσεως. 

Εκδηλώνεται μέσα από ηγετίσκους τύπου Ερντογάν οι οποίοι εκμεταλλεύονται και υποθάλπουν θρησκευτικές ακρότητες για να στηρίξουν πάνω στο χάος τους αρρωστημένους οραματισμούς και τα συμφέροντα τους.

Εκδηλώνεται μέσα από την αταξία και το κοινωνικό χάος στις χώρες τού καπιταλισμού οι οποίες με την ασέβεια απέναντι στις αρχές τού ήθους και τής δικαιοσύνης έκαναν μαύρες επενδύσεις σε βάρος άλλων λαών, τίς οποίες νομοτελειακά ή διαφορετικά σύμφωνα με την Θεϊκή Νέμεσι τών παλαιών ανθρώπων, σήμερα θα εξαργυρώσουν οι ίδιοι μαζί με τα τα παιδιά τους ...

Όλο αυτό το χάος, η αταξία, η αδικία, η ανευθυνότητα, η ρηχότητα τών συνειδήσεων, η υπονόμευσις τής παιδείας και της δικαιοσύνης, χορεύουν πάνω σ ένα ηφαίστειο από οπλικά συστήματα ικανά να εξαφανίσουν τον πλανήτη...

Κι εμείς ώς μονάδες τι κάνουμε;..

Φτιάχνουμε τον εαυτόν μας καύσιμη ύλη που θα κάνει πιο δυνατή την πυρκαγιά ή ψάχνουμε να βρούμε από μηχανής Θεούς που θα μάς συντονίσουν σε έναν αγώνα ανατροπών οι οποίες ξεκινούν από την ανατροπή τής δικής μας συμπεριφορά και θα έχουν παγκόσμιες αντανακλάσεις;..

Για περισσότερες σκέψεις ΕΔΩ κατεβάζοντας δωρεάν αυτό το βιβλίο...

 ΕΔΩ

Μία απέραντη πολιτική σαπίλα από την μεταπολίτευσι μέχρι σήμερα...

Αυτοί αποτελούν τον γονέα ένα ή δύο, σύμφωνα με τα νέα μαθήματα που εισήγαγε η ΝΔ στην βασική εκπαίδευσι, με την συγκατάθεσι τού "δημοκρατικού τόξου" και την εκκωφαντική σιωπή τών εξαγορασμένων με πεντοχίλιαρα πνευματικών "αρχόντων"...

Εδώ, δεν χρειάζονται επιχειρήματα για να βγάλεις συμπεράσματα.

Απλά, το δέντρο κρίνεται από τους καρπούς του...

Οι καρποί αυτοί, εκφράζουν φτώχια, δυστυχία, πόνος, ταλαιπωρία, αβεβαιότητα για το σήμερα και το αύριο, χάος σε όλα τα πεδία, κοινωνική και εθνική  ανασφάλεια, ανύπαρκτη δικαιοσύνη την οποία έχει  κάνει διάτρητη από φρικτές αυθαιρεσίες όλο το πολιτικό σύστημα με τούς γύρω του, ξεπούλημα τού  εθνικού πλούτου, αρπαγή τής ιδιοκτησίας τών πολιτών, λεηλασία τού φτωχού εισοδήματος των μέσα από μία εξοντωτική φορολόγησι, μέσα από ποινές, πρόστιμα,  πανάκριβα τέλη, παράβολα, διάβολα και τρίβολα τα μόνα που μπορεί να παράγει κάθε διεστραμμένο αρπακτικό με τον μανδύα τής πολιτικής, μία φορολογική πολιτική που δολοφονεί κάθε μορφή κοινωνικής αναπτύξεως, ενώ μας έχει ζαλίσει με τούς όρους "ανάπτυξη" η οποία υπονοεί αυτή την αεριτζίδικη κάστα τών μεγάλων αρπακτικών τα οποία επενδύουν σε λαμπερά κτήρια τών οποίων τίς υποδομές ενισχύει ο εξουθενωμένος από τις κρατικές ληστείες πολίτης, αποπροσανατολισμός τής κοινωνίας από τις ηθικές της αξίες, προώθησις, προβολή και επιβολή πανάθλιων κοινωνικών προτύπων.

Στά εθνικά θέματα μια σειρά από επικίνδυνες διαδρομές οι οποίες εχθές εκφράστηκαν με γελοία συνθήματα όπως "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο" τα οποία σήμερα αποκάλυψαν βαθιά πανούργες σκοπιμότητες.

Από την μία καταγγέλλαμε τούς  "φονιάδες τών λαών" ενώ από την άλλη υπονομεύαμε τις αμυντικές μας υποδομές μέσα από την κάθε κυβερνητική διαχείρησι σε συνεργασία με τον  αριστερό συνδικαλισμό με εμφανέστατο στόχο να είμαστε αδύναμοι μπροστά στις αυθαιρεσίες τών ισχυρών και να διατηρούμε τα "αγωνιστικά" προσχήματα για να αποκοιμίζουμε πολιτικά ηλίθιους και αφελείς.
Μέσα από τον αρπακτικό συντεχνιασμό υπονόμευσαν όλες τις επιχειρήσεις τού δημοσίου για να αποδείξουν ότι ο δημόσιος χαρακτήρας τής οικονομίας, δεν είναι εφικτός, επομένως οι "αντίπαλοι" τους της δεξιάς, δικαιούνται σήμερα να μεταβιβάζουν για ένα ξερό πιάτο, την περιουσία του...

Παιχνίδι στρατηγικά στημένο, το οποίο καλύπτει όλο το φάσμα τού περιβόητου "δημοκρατικού τόξου"...

Μία φρικτή συμπαιγνία την οποία μόνον βαριά ηλίθιοι και ψυχικά διαταραγμένοι απο το  στενό συμφέρον δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν...

Προχθές, ήμουν βαριά φορτισμένος διότι πέρασα από κάποιον χώρο εργασίας και είδα νέα παιδιά, ιδιαίτερα νεαρά κορίτσια να δουλεύουν με όρους εξοντωτικούς, μέσα στην ορθοστασία, στην έντασι και στο μεροκάματο τής πείνας...

Που σημαίνει ότι αυτοί οι νέοι όχι μόνον οικογένεια δεν θα δημιουργήσουν αλλά δεν θα μπορέσουν να σταθούν όρθιοι πάνω στα σακατεμένα πόδια τους...

Και κατά σύμπτωσι προχωρώντας συναντήθηκα μ έναν παλιό γνώριμο, παλαιό υπάλληλο τού ΟΤΕ, που πήγε να μού το παίξει πολιτικός "ιδεολόγος"...

Εσύ ρε ΜΑΛ@@@@ΚΑ με κεφαλαία, κομματάνθρωπε, δούλευες μία ώρα και πληρωνόσουν για οκτώ, έγινες εργαλείο για να καταστραφεί, υπονομευτεί και ξεπουληθεί σε ξένα αρπακτικά ο οργανισμός, βγήκες με μεγάλη σύνταξι την οποία κανένας σκληρά εργαζόμενος δέν μπορεί να έχει, σήμερα απολαμβάνεις το αδικαιολόγητο εφάπαξ το οποίο λήστεψες απο την ζωή και το μέλλον αυτών τών νέων που σήμερα ζούν σ'  αυτές τις φρικτές συνθήκες εργασίας και ακόμη δεν μπορείς να καταλάβεις ότι έγινες εργαλείο εγκλήματος!!!.

Τό ίδιο έγινε παντού, μέσα από την σκοτεινή διαχείρησι στην οποία ήρθαν αρωγοί αυτοί που "δικαίωσαν τούς αγώνες τής εργατιάς"...

Και θλίβεσαι σήμερα όταν βιώνεις τα φρικτά αποτελέσματα...

Δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια, οργανισμοί, δημόσιες περιουσίες, ξεπουλήθηκαν για ένα κομμάτι ψωμί!!!

Οι πολεμικές μας βιομηχανίες που κάποτε είχαν  δυνατό ξεκίνημα, βρίσκονται στο χαμηλότερο της δυναμικής τους, την ίδια στιγμή που στην αντίπερα όχθη επενδύουν σε όλα τα πεδία και ενισχύουν την αλαζονεία τους απέναντι στους κομματικά ηλίθιους που πριόνιζαν τα ποδια τους για να γιγαντωθεί η αυθαιρεσία και να έχουν πρόσχημα να καταγγέλλουν τους "φονιάδες τών  λαών τούς Αμερικάνους"...

Δηλαδή, οι Τούρκοι οργανώνονται σύμφωνα με το εθνικό τους δόγμα και εδώ τα πολιτικά ξεβγάλματα, αντι να πάρουν το μήνυμα μάς ζάλισαν με τους Αμερικάνους!!!

Αντί να συνειδητοποιήσει και ο τελευταίος πολίτης ότι δέν υπάρχουν σύμμαχοι και προστάτες στον κόσμο, αλλά ο καθ ένας οφείλει να στηρίζεται στα ποδια του, μάς πέρασαν μια ολέθρια εξαρτησιακή νοοτροπία η οποία από τον εμφύλιο τού 1940 κατάφερε την μοναδική πραγματική νίκη στον πλανήτη, να την μετατρέψει σε θλιβερή ήττα και ταπείνωσι, με σκοπό να εξυπηρετηθούν σκοτεινές ξένες σκοπιμότητες στο όνομα τής "δημοκρατίας"...

Συνέπεια αυτής τής θλιβερής ιστορίας, τής καλυμμένης με σκληρά ψέματα και μαύρη προπαγάνδα, αποτελούν τα σημερινά αδιέξοδα...

Ας κουνήσουμε το κεφάλι μας και να ρίξουμε στον Καιάδα όλον αυτόν το πολιτικό υπόκοσμο, "αριστερό" και "δεξιό" ο οποίος μάς έφερε στον πάτο τών καταστάσεων πέρα από τον οποίο δεν υπάρχει τίποτε άλλο από την ταφόπλακα...

Τώρα στο παρά ένα...

Γιατί αυτή η βαθιά σχεδιασμένη καταιγίδα στον πλανήτη δεν επιδέχεται καμία προχειρότητα ή ανευθυνότητα...

Για περισσότερες πολιτικές σκέψεις που απαντούν στην σημερινή πραγματικότητα    ΕΔΩ κατεβάζοντας δωρεάν το βιβλίο που αποσκοπεί στην αποκατάστασι τής κοινής μας γλώσσας...Αυτής που αποκαθιστά την τάξι μέσα στην οποία δεν υπάρχουν αδικημένοι και άδικοι, αλλά μια βαθιά συνενόησις και αυτοκριτική που είναι απαραίτητη για να αντιμετωπισθούν τα επερχόμενα...

Ο διαχειριστής που έγινε σκληρό αφεντικό...

 

Σκέψου ότι για διάφορους λόγους αναγκαζόμαστε ή μάς έπεισαν ότι είναι ανάγκη να βάλουμε διαχειριστή στην  κοινή μας περιουσία  ή διαφορετικά, στα οικονομικά μας διότι θεωρήσαμε ότι έχουμε κωλύματα να κάνουμε  το έργο εμείς οι ίδιοι...

Η απλή πρακτική λέει ότι εμείς είμαστε το αφεντικό και επιβάλλουμε τούς όρους.

Δηλαδή, έρχονται οι υποψήφιοι, μάς κάνουν τις προτάσεις κι εμείς επιλέγουμε τούς καλύτερους, δηλαδή αυτούς που θα διαχειριστούν σωστά την περιουσία μας και θα μάς αποδώσουν κέρδη.  

Αν από την πρώτη δεν σού αποδίδουν κέρδη αλλά αντίθετα αρχίζουν να σού τα μασάνε, να αλλάζουν την εικόνα τής επιχειρήσεως  και εκεί πού πρώτα μάς μιλούσαν  με αισιοδοξία, ενώ τώρα διαρκώς σού τονίζουν για "ταμεία άδεια", να σού αποδίδουν διαρκώς ευθύνες και να σού επιβάλλουν οικονομικά κόστη και βαριά πρόστιμα γιά "μή συμμόρφωσι" στην τάξι που οι ίδιοι έχουν ξεφτιλίσει,  ο καθ ένας μας, αν  έχει έστω και ίχνη λογικής στο κεφάλι του, αρχίζει να ψάχνει πρώτα την ιδιωτική τους ζωή...

Δηλαδή, αν βλέπεις ότι και οι ίδιοι συμμετέχουν στο πρόβλημα μέσα από τούς περιορισμούς στην ιδιωτική τους ζωή, δέχεσαι αυτά που σού λένε και προσπαθείς μέσα από τις θυσίες σου να βοηθήσεις στην ανατροπή τών καταστάσεων...

Αντίθετα, αν βλέπεις ότι ζούν ζωή χαρισάμενη και ο πλούτος τους αυξάνεται, οφείλεις να αντιδράσεις άμεσα και αποτελεσματικά στέλνοντας τους στον διάβολο...

Αυτά βέβαια μέσα σε μία κατάστασι στην οποία ο ιδιοκτήτης έχει μυαλό στο κεφάλι του ως κυριότερο στοιχείο τής οποίας λογικής είναι το ήθος και οι αρετές  οι οποίες εκφράζονται με το πνεύμα τής συλλογικότητας.

Τα στοιχεία αυτά είναι η κληρονομιά που πήρε από τούς παλαιούς και τά οποία επειδή είναι επικίνδυνα για το συνάφι τών πονηρών διαχειριστών, προσπάθησαν συστηματικά να τα ξεριζώσουν από τούς ιδιοκτήτες τών οποίων κατάφεραν να ελέγχουν την παιδεία...

Έτσι οι ιδιοκτήτες έμειναν αμόρφωτοι, ηλίθιοι, καιροσκόποι, εξαγοράζονται φτηνά μαζί με τις οικογένειές τους και έχουν μείνει απαθείς στην διάλυσι τής περιουσίας τους...

Ενώ οι διαχειριστές, οργανώθηκαν σε "πολιτικές" ομάδες, με θεωρητικούς ή κάθε μία, με επιστήμονες ψεύτες, με διεστραμμένους διαστροφείς που πληρώνονται ως μεσίτες και είναι ικανοί να πουλήσουν και την ίδια τους την μάνα...

Έχουν σπουδάσει θέατρο και δίνουν παραστάσεις "αντιπαλότητας" μπροστά στους αγράμματους και παθιασμένους από το ψέμα οπαδούς, από τους οποίους οι πιο πονηροί κάπου θα βρούν μια τρύπα για να ικανοποιήσουν τα ατομικά τους συμφέροντα μέσα από το ξεπούλημα κοινών μας περιουσιακών  στοιχείων σε ντόπιους και ξένους παλιατζήδες...

Ο κάθε ένας από αυτούς τούς διαχειριστές μόλις πετύχει το συμβόλαιο με τις εκλογές, ορμά στα λάφυρα συνοδευόμενος από τις ακρίδες που τον ακολουθούν μέχρι να μήν μείνει τίποτα όρθιο, για να έρθει στην συνέχεια ο επόμενος πονηρός διαχειριστής ο οποίος θα παραγράψει τα εγκλήματα τού προηγούμενου για να μήν βρεθεί ένοχος στο μέλλον και να έχει την ησυχία ώστε να ξεζουμίσει με τις δικές του ακρίδες ότι απέμεινε...

Εδώ, εσύ αντί να αμφισβητείς  την κάθε διαχείρησι πού είναι προκλητικά σπάταλη, γεμάτη από άθλιες αυθαιρεσίες και εγκληματικές πράξεις, έρχεται ο διαχειριστής σου να επιβάλλει ελέγχους και υποχρεώσεις στην ιδιωτική σου ζωή για να αρπάξει ακόμη και αυτά που είναι έξω απο τις υποχρεώσεις σου με καταφανέστατο στόχο να σε εξοντώσει και να είσαι ανίκανος για κάθε αντίδρασι ...

Αυτή η ιστορία επαναλαμβάνεται με έμφασι από την μεταπολίτευσι τού 1974 μέχρι σήμερα...

Το σύνολο τών πονηρών διαχειριστών σε όλο τους το φάσμα, αποκαλεί το φαινόμενο "δημοκρατία", τούς πιο πειθήνιους υποστηριχτές τους τούς αποκαλεί "προοδευτικούς", "δημοκράτες", ενώ όσους τολμούν να τούς αμφισβητούν έχει βρεί και τον κατάλληλο χαρακτηρισμό για τον καθ΄ έναν...

Πρόκειται για χαρακτηρισμούς που οι ίδιοι διαχειριστές κρατούν την ουσία τους και έχουν το θράσος να αποδίδουν τούς τίτλους σε όσους τούς αμφισβητούν...  

Οι κομματικοί τους ευνούχοι   αδυνατούν να παράγουν πολιτική σκέψι καταναλώνουν αυτά τα διχαστικά τους σκουπίδια τα οποία αποτυπώνονται με ηλίθιους όρους, τους οποίους πετούν στον "αντίπαλο" και έτσι έχουν "δικαιωθεί" πολιτικά...

(Ποιός είναι άραγε ο φασίστας; .Ο κάθε σκεπτόμενος  αμφισβητίας που πυροβολείται με τον τίτλο ή αυτός που πυροβολεί ;...)

Αν κατάλαβες όλα αυτά σού απευθύνω μία εγκάρδια καλημέρα και σού προσφέρω τις σκέψεις μου πατώντας ΕΔΩ και κατεβάζοντας δωρεάν το βιβλίο μου...  

Θέλω να καταλάβεις για παράδειγμα, τι σημαίνει Τοπική Αυτοδιοίκησις για να δείς πώς διέστρεψαν τον όρο με αποτέλεσμα αντί για κέρδος, να  εισπράττεις σήμερα έναν επιπρόσθετο δυνάστη από αυτόν τού κράτους...

Και μήν μου μιλάς για ορθογραφία... Διότι τα  κόμματα με τις "επαναστατικές" τους πρακτικές που είχαν ως στόχο την γενική υπονόμευσι δεν κατάφεραν να με πείσουν για τις προθέσεις τους...

Παναγιώτης Δερματάς

Ο "από μηχανής Θεός" ...

 Τό μήνυμα τών καιρών !...

Το μεγάλο ζητούμενο για τον πολίτη, πρέπει να είναι ο τρόπος που παίρνει τίς αποφάσεις του οι οποίες έχουν συνέπειες όχι μόνον στην ζωή του αλλά και στις ζωές των άλλων.

Ο πραγματικός πολίτης, έχει κοινωνική συνείδησι, δηλαδή γνωρίζει ότι η ζωή του δεν μπορεί να είναι ασφαλής μέσα σε ένα σύνολο ανθρώπων που πεθαίνει, έχει ιεραρχήσει τα πράγματα ξεκινώντας από την ευαισθησία απέναντι στον διπλανό του ο οποίος εξοντώνεται βάρβαρα από το σύστημα και όχι επιλεκτικά από τα προβλήματα απόμακρων κοινωνιών ακολουθώντας ξένες γραμμές,  ασκεί τον εαυτόν του στην έρευνα για τήν αλήθεια και το δίκαιο τα οποία στοιχεία αποτελούν  ζωτικό παράγοντα για την ανθρωπότητα, δεν πληροφορείται μονόπλευρα επειδή αυτή η τακτική διασφαλίζει τα αρρωστημένα  ατομικά του συμφέροντα τα οποία καλύπτει με την έννοια "ιδεολογία", δεν κολλά γελοίους χαρακτηρισμούς σ΄ αυτούς που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει...

Δηλαδή ο πραγματικός πολίτης είναι εραστής τής αλήθειας η οποία δεν επιτρέπει πάθη και διαστροφές.

Το κατά πόσο έχει επικρατήσει αυτή η  έννοια στον κόσμο ή στην πατρίδα μας, φαίνεται από τούς σημερινούς καρπούς...

Επειδή λοιπόν αυτή η σελίδα δεν ανήκει σε κανένα κόμμα ή παράταξι, θεωρούμε  ότι οφείλουμε να πάρουμε θέσεις απέναντι στα σημερινά πολιτικά δεδομένα μέσα από την λογική και όχι από οποιαδήποτε "ιδεολογικά"  σύνδρομα...

Φθάσαμε ως λαός, στο πεδίο μηδέν σε όλους τούς τομείς. Στην οικονομία, στην εσωτερική τάξι, στην απόδοσι τής δικαιοσύνης, βιώνουμε τις συνέπειες μιάς αντικοινωνικής και αντιαναπτυξιακής νομοθεσίας η οποία αποτελεί βόμβα πάνω στην οποία καθόμαστε ο καθ' ένας και με συμπεριφορά χαμηλού δείκτη νοημοσύνης διότι ασκούμαστε στο να επιλέγουμε τούς βομβιστές μας μέσα από τις αρχές τής "ιδεολογίας" = ατομικού συμφέροντος....

Συμβαίνει  να μην έχουμε την πολυτέλεια να δημιουργούμε συγκρούσεις και προστριβές μεταξύ μας για τις επιλογές που απαντούν στα προβλήματα.

Διότι μέσα από αυτές. στήνουμε την σύγχρονη Βαβέλ η οποία εκφράζεται με τον πολιτικό κατακερματισμό ο οποίος αποτελεί παράδεισο για τα σύγχρονα αρπακτικά.

Κατ' αρχή η έννοια κοινωνία ακυρώνεται όταν ο καθ΄ ένας απομονώνεται από το σύνολο και μιλά ξεχωριστή γλώσσα... 

Τότε παραχωρεί το έδαφος στις φατρίες τών συμφερόντων οι οποίες  σήμερα τον έχουν γονατίσει σε όλους τούς τομείς.

Από τα παλιά χρόνια οι θεμελιωτές τού θεσμού τής δημοκρατίας είχαν υπερτονίσει ότι μία κοινωνία διοικείται καλώς όταν οι άρχοντες δεν  επιλέγονται από τις φατρίες τών συμφερόντων.

Αυτές, έχουν καταστρέψει  κοινωνίες, αυτοκρατορίες, λαούς. καταστρέφουν σκληρά και απροκάλυπτα τήν πατρίδα μας χωρίς να αγωνιούν για τα προϊόντα  τής  ληστείας τα οποία στηρίζονται στην δική μας διχαστική πολυγλωσσία, στην βαριά ηλιθιότητα την οποία καλλιεργεί διαρκώς η μοναδική στον κόσμο ελεγχόμενη  κομματική παιδεία και η φτηνή καθημερινή πληροφόρησις...

Εδώ τον διάλογο τον έχουμε υποκαταστήσει με την στάμπα τού "δεξιού" "αριστερού" "προοδευτικού" "φασίστα" και οτιδήποτε διαστροφικό μπορεί να παράγει ένας διεστραμμένος σατανικός εγκέφαλος...

Διάλογος είναι η πορεία μέσω τού λόγου = λογικής και όχι τής άκαρπης αντιπαλότητας.

Μέσα από τις αντιπαλότητες προκύπτει το χάος και η συλλογική δυστυχία, ενώ μέσα από την λογική οι άνθρωποι θα καταφέρουν να βρούν τον συντονιστή τής συλλογικής δυναμικής η οποία θα απαντήσει σε όλα τα προβλήματα.

Αυτόν που θα ενώνει και όχι αυτούς που θα την κομματιάζουν .

Αυτό το ζητούμενο είναι το μοναδικά δύσκολο και παρουσιάζεται ως "από μηχανής Θεός" μέσα  στα μεγάλα κοινωνικά αδιέξοδα.

Καί αυτός ο Θεός δεν βγαίνει μέσα από βελούδινα πανεπιστήμια, ή  από "πτυχιούχους", "αγωνιστές" τών πεζοδρομίων οι οποίοι συντηρούν την δύναμη τών διαπλεκομένων φατριών.

Βγαίνει μέσα από τον σκληρό πόνο που δημιούργησε όλη αυτή η κοινωνική αταξία σε συνδυασμό με τις συλλογικές ευαισθησίες απέναντι στα παθήματα.

Ο πόνος είναι το μεγάλο χαρτί όσων κίνησαν την ιστορία.

Σε αντίθεση με όλα τα συμβιβασμένα με το ατομικό συμφέρον όντα τα όποια έχουν το θράσος να κατηγορούν μία γυναίκα η οποία αποφάσισε να απαντήσει δυναμικά στην δολοφονία τού παιδιού της μεταφέροντας στις πλάτες τον πόνο όλων αυτών που αδικήθηκαν και μετατρέποντας τον σε γνήσιο πολιτικό αγώνα.

Αυτή η συμπεριφορά, πρέπει να αποτελεί το μέτρο τής κριτικής μας απέναντι σε ομάδες και παρατάξεις που διεκδικούν την ψήφο τού πολίτη.

Διότι  αν όλοι αυτοί ενδιαφέρονται για μας  και όχι για το προσωπικό τους μέλλον, θα σεβόντουσαν την μοναδική ευκαιρία που έλαχε στην Ελλάδα να βρεθεί το πρόσωπο που ενώνει και ας βοηθούσε ο καθ΄ ένας από το παρασκήνιο αποδεικνύοντας έτσι ότι η πατρίδα είναι πάνω από τις ατομικές του βλέψεις...

Πολύ περισσότερο ελεεινό  και τρισάθλιο είναι να βγαίνουν και  να διασπείρουν κατηγορίες ότι "εκμεταλλεύεται τον πόνο τού παιδιού της για να έχει πολιτικά οφέλη"...

Όσοι προέβησαν σ΄ αυτή την αθλιότητα, πρέπει να περιφρονηθούν ως υβριστές και βλάσφημοι απέναντι στούς ιερούς κανόνες τού Σύμπαντος οι οποίοι σύμφωνα με τούς θεμελιωτές τής φιλοσοφίας μας, δεν ξεχνούν...

Όσοι σέβονται με οποιονδήποτε τρόπο άσχετα αν ακολουθούν διαφορετικές πολιτικές γραμμές, είναι βέβαιο ότι αύριο θα αποτελέσουν στοιχεία τού νέου πολιτικού σκηνικού το οποίο θα ανατρέψει τα πάντα...

Γιά περισσότερες και ουσιαστικές πολιτικές σκέψεις κατεβάζετε δωρεάν το βιβλίο μου  ΕΔΩ