Πολιτισμός, είναι μία λέξις με άπειρο περιεχόμενο μέσα στην οποία είναι ενσωματωμένα όλα τα δεδομένα για να λειτουργεί άριστα μία συγκροτημένη πολιτεία.
Πήρε το όνομα της από την πόλι τής οποίας η λειτουργία καθορίζεται από συγκεκριμένες αρχές που προήλθαν από την πείρα τών πραγμάτων τίς οποίες οφείλουν να βιώνουν και σέβονται άρχοντες και πολίτες για να ζούν με ασφάλεια και ποιότητα αντιμετωπίζοντας τις καταστροφικές απειλές μέσα στον αέναο πόλεμο που ρυθμίζει τα πάντα.
Ο πολιτισμός εκφράζεται στην ατομική και κοινωνική συμπεριφορά, στον αμοιβαίο σεβασμό, στον τρόπο που χρησιμοποιείται η γλώσσα μέσα από την κατανόησι τού νοήματος τών λέξεων, στούς τρόπους συναλλαγών, στην διακυβέρνησι, στην παιδεία, στην πρόνοια, στην ασφάλεια, στην διαφύλαξι τών κεκτημένων μέσα από την κατανόησι τής φιλοσοφίας τής ανθρώπινης συμπεριφοράς, στο ενδιαφέρον για την διαιώνισι τής ζωής, στην κατανόησι τών νόμων τής φύσεως κλπ. όλα αυτά τα στοιχεία δηλαδή που ονομάζουν αξίες.
Οι αξίες διαφυλάσσονται μέσα από την παιδεία, την γλώσσα, την θρησκεία, τις λαϊκές παραδόσεις, την καταγραφή τους στην ιστορία, με το θέατρο, την μουσική, την φιλοσοφία, την τέχνη και έχουν σκοπό να δημιουργούν και στηρίζουν τον καλό, ενημερωμένο και υπεύθυνο πολίτη ο οποίος θα είναι ικανός να πορευτεί με ασφάλεια, μαζί με τους συμπολίτες του, μέσα από μία γνήσια και βαθιά διαλογική συνύπαρξι, ανάμεσα στίς συμπληγάδες τών αέναων πολέμων που ρυθμίζουν και απειλούν τα πάντα ρίχνοντας τα σκάρτα υλικά σε μία αιώνια ανακύκλωσι.
Οι αρχαίοι την πολιτεία την παρουσίαζαν με σκάφος που πλέει μέσα στην θάλασσα και το οποίο για να ταξιδεύει με ασφάλεια, χρειάζεται ικανό πλήρωμα με άξιους κυβερνήτες που θα καθορίζουν σωστά την πορεία του .
Σήμερα η ασφάλεια τού ιστορικού μας σκάφους βρίσκεται σε μία από τις χειρότερες τρικυμίες τής μακραίωνης ιστορίας του.
Και για να γίνεται αυτό, σημαίνει ότι προηγήθηκε κάποιος άθλιας ή πολύ χαμηλής ποιότητας πολιτικός πολιτισμός ο οποίος διαμόρφωσε αγράμματους, διχασμένους, άστατους, πονηρούς, φτηνά ιδιοτελείς και ασεβείς επιβάτες οι οποίοι επέλεξαν ή στήριξαν το ανάλογο πλήρωμα που είναι υπεύθυνο για την χάραξη τής πορείας.
Αυτοί παρασύρθηκαν σε μεγάλο ποσοστό από το ψέμα και την ιδιοτέλεια, έχασαν την έννοια τών πραγμάτων και τών κινδύνων αφανισμού τους από τις μεγάλες τρικυμίες. διχάστηκαν επικίνδυνα και δεν γνωρίζουν τον προορισμό τους .
Αντί να μελετούν τα κατάστιχα τού ιστορικού τους πλοίου τά οποία είναι τα πιο πλούσια στον κόσμο σε εμπειρίες από δύσκολα ταξίδια τα περιφρόνησαν με απαξίωσι και τα καταχώνιασαν στο περιθώριο αποδίδοντάς τους το όνομα "συντήρηση" ενώ την πορεία πρός το άγνωστο δέχτηκαν να τούς την ονομάζουν "πρόοδο"...
Ο τρόπος επικοινωνίας ανάμεσα σε επιβάτες μεταξύ τους και σε πλήρωμα, στήν θέσι τής ιερής λέξεως " που οι παλιοί καθιέρωσαν ως διάλογο και η οποία έγινε παγκόσμια από όλα τα πληρώματα αποδεχτή, άλλαξε και καθιερώθηκαν νέοι "προοδευτικοί" όροι όπως "δεξιός" , "αριστερός", "φασίστας", "μαλάκας", σε οτιδήποτε πονηρό και απαξιωτικό.
'Ετσι, όταν θέλει να συνεννοηθεί ο ένας με τον άλλον, τού πετά από μία τέτοια λέξι και έχει εκφράσει απόλυτα τούς κανόνες τού διαλόγου, τής συνεννοήσεως...
Επείγει λοιπόν να αποκαταστήσουμε τον διάλογο, τον πολιτικό μας πολιτισμό παίρνοντας αποφασιστικό διαζύγιο από όλους αυτούς τους πολιτικούς φορείς που μάς κρατούν δέσμιους στην γή και μάς έχουν κόψει τα φτερά τής σκέψεως, τής φωνής, τής ζωής και τής δημιουργίας.
Επιβάλλεται κάτι εντελώς καινούριο το οποίο να ονομάζεται πολιτικός πολιτισμός και τού οποίου το κύριο στοιχείο είναι ο σεβασμός απέναντι στον άλλον καθώς και απέναντι στον αιώνιο πόνο που δημιουργεί τις συνθήκες τής ζωή μας...
(Γιά περισσότερα μέσα στο βιβλίο μου ΕΔΩ που κατεβάζετε δωρεάν και το αποθηκεύετε ή το εκτυπώνετε...)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου